HET KOEKOEKSJONG

 Het koekoeksjong

Piep

zegt het denkmuisje.

Ik rol mijn kladjes

door het gaatje

van het houten vogelhuisje

binnenshuis.

In plaats van

er zelf op te wroeten

doe ik vanaf nu

de koekoek na.

Weldra jonge piepers!

©De Kimpe Marleen 21 mei 2025

(... en nu maar hopen, dat ik mijn kladjes niet meer kwijtgeraak) https://uitmijnschatkist.wordpress.com/

IN HET LILA

 

Gedichtenblog   https://mijnallerlaatsteblog.blogspot.com/ grtjs, marleen x

BEDANKT

 

De ganse historie lees je volledig uitgetypt op https://verhalendichtikgraag.blogspot.com/

Bloemengesprek

 

Bloemengesprek

nieuwe blogs op https://hemelschilderen.blogspot.com/
https://verhalendichtikgraag.blogspot.com/
Welkom ...

HELENDE WANDELING

 HELENDE WANDELING

Al wandelend
horen, zien en zwijgen.
Soms zingen de twijgen
en brengen ze harmonie.

©De Kimpe Marleen
2022 Lees je me ook op https://verhalendichtikgraag.blogspot.com/ aanvulling van

https://hemelschilderen.blogspot.com/ Welkom!

RIETPLUIMEN

 

KABOUTERS ONDER ELKAAR

 

NIEUWSTE BlOG, DAAR! (link in profielpagina)

 

Al voor het Beethovenjaar 2020 - HOUDEN VAN -

HOUDEN VAN

Hij doet zijn ogen dicht. Voelt zich stokoud.
Smeekt de glijbaan licht om bij hem binnen te komen.

En stapt vervolgens over de drempel van zijn droom.

Waar - zijn Elise - danst. Hij aanbidt elk verloren uur met haar.

Het bonte circus buiten laat hem koud. Zijn oogleden knipperen
wanneer hij zedig zijn ballerina naar de muzikale tuin begeleidt.

Sierlijk als een zwaan neemt ze de gouden sleutel aan.
Ze geniet van wat ze ziet en gelooft haar ogen niet.
Bloedmooie kersendromen omarmen een bedauwde wijngaard.

Ze mag bloemen plukken zoveel ze dragen kan - aan bomen
schudden zoveel ze strofen rapen wil - tot ze stil zingt van geluk.
Hij bukt zich om de blozende wang te kussen van zijn geliefde.

Alsof zijn hart stilstaat als ze naar de verboden boom toegaat.
Neen Elise neen! De spiegel barst stuk. Zeven jaar ongeluk.
Blijven enkel de witte regels over waarin een vage schaduw danst.

Moeizaam opent hij de ogen. Trekt zich op aan de staalblauwe lucht.
Ooit zal ze van hem een haarlok bewaren of misschien zijn schrijfveer.
Hij buigt zich getroost over tafel en zet een ode aan de vreugde neer.

©De Kimpe Marleen
16 december 2019

ZONNEWENDE

Hondsmoe

van ons te treiteren, keert hij

ons zaterdag de rug

toe, koninkske

winter.

(c) De Kimpe Marleen

19 december 2019

LOFZANG OP DE VREUGDE

Wat ik hoor in mijn hoofd
wil ik als een ode aan de vreugde
de ganse wereld toezingen
voel je geborgen door wat ik breng

Van het bonte circus buiten
hoor ik niets meer van belang
de noten zitten tussen mijn oren
ze peilend zet ik hen op hun plaats

Als de zon opkomt aan het hemeldak
dan komt mijn notenbalk tot leven
vreugdevol wil ze stralen geven
die mijn ziel verhogen tot haar zang

© De Kimpe Marleen
17 november 2019

OP DE BERGNEUS

Een berg met het uitzicht

van een gezicht, wenkt mij.

Klimmend hem nabij zetel ik me

op zijn neus en zie rondom.

In het vizier de oneindigheid,

met een variatie berggezichten.

Ertussen een kronkelende bergrivier.

Vrij als een vogel ontwaar ik de hemel.

Mijmerend vallen mijn ogen toe.

“waar is toch die verborgen schat,

op het verdoken smalle pad.”

Ver-berg.
©De Kimpe Marleen 29 juni 2010(beetje herbewerkt op 11 november 2019)

STIL LEVEN

STIL LEVEN

Bepakt en gezakt
de logeerzetel
stapels boeken
stellen het op prijs
in mijn hoofd
te avonturen.

©De Kimpe Marleen
27 oktober 2019

HERFSTIG LILA

Op een onzekere herfstdag

tast de zon flirtend
mijn asterstruik af
ik zie zijn takken wegen
lila knopjes lopen uit
en een bloemenzee
lacht me tegen.

(c)De Kimpe Marleen
30 september 2019
https://dichtselsvelvet.blogspot.be/

HERFSTKUS

https://dichtselsvelvetonderweg.blogspot.com/21 september 2014

DEMENTIE

Afscheidsviering van tante Maria

We zijn hier
allemaal maar
op bezoek
alzo de gouden letters
 in een lieve tante haar
volgeschreven levensboek

De laatste tijd kon ze
deze wijze woorden
overgegaan van moeder
op kind niet meer zeggen
wijl ze ons ook bijna
niet meer kon zien

Het valt moeilijk
uit te leggen maar
ze wist het misschien
beter dan gelijk wie
want ze bewaarde
moeders credo als
een kostbaar relikwie

Jarenlang was het in zicht
en nu met de ogen dicht
overgegaan naar het Licht
naar haar dierbare geliefden
die ze miste met wie ze sprak
zomaar in haar zelve maar
recht uit het hart alsof ze
terug leefde in weleer

Al die levendige herinneringen
ach komt het er nog op aan
zolang men maar in het goud
deze wijze letters ziet staan
WE ZIJN HIER ALLEMAAL
MAAR OP BEZOEK 

©De Kimpe Marleen
20 augustus 2019

(Laatste dicht heb ik enigszins aangepast, we hebben tante vandaag ten grave gedragen)

METTERDAAD

http://dichtselsvelvetonderweg.blogspot.com/  21 mei 2013

MEIKLOKJE TINGELINGELING

MEIKLOKJE TINGELINGELING

Meiklokje tingelingeling
kom mensen, zing, zing, zing.
We mogen het weer beleven,
alles barst van het leven.

Zonnetje, straal, straal, straal,
over zee, berg en daal.
Kom mensen, dans, dans, dans
vlecht een madeliefjeskrans.

Koppeltjes, zoen, zoen, zoen.
In mei moet je het doen.
We mogen het weer beleven,
alles barst van het leven.

©De Kimpe Marleen
2 mei 2009

MET OP DE DREMPEL MEI

MET OP DE DREMPEL MEI

Een voorloper
van het zomergetij
maakte het kind
heel erg blij

Het begon warempel
te dansen
de beentjes te flansen

Met op de drempel
maandje MEI knipoogde
een betoverende wind
naar het opgetogen kind

©De Kimpe Marleen
15 april 2010

VELDBLOEMEN

VELDBLOEMEN

Rijk zijn in eenvoud
en er tevreden mee zijn
niets is heerlijker

Opgediept uit struikgewas
plukt een vaas wat wildebras

©De Kimpe Marleen
3 juli 2010